- ii7D♭m7
- V9G♭9
- Imaj7C♭maj7
G♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord G♭9 to akord dominantowy nonowy zbudowany od dźwięku G♭. Składa się z dźwięków: G♭, B♭, D♭, F♭ i A♭. Jest enharmonicznie tym samym akordem co F♯9.
Akordy dominantowe nonowe to septymowa dominanta z dodatkowym połyskiem. Nona na górze łagodzi ostrość trytonu pod spodem, dlatego funkowa, soulowa i bluesowa gitara rytmiczna żyje tym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać G♭9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na G♭, palec wskazujący na B♭, palec środkowy na D♭, palec serdeczny na F♭ i mały palec na A♭. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze G♭, B♭, D♭ i A♭ to czarne klawisze, a F♭ to biały, ten, który zwykle nazywamy E. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze G♭9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Ten chwyt ma baré na 1. progu: trzymaj palec wskazujący płasko na strunach, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun. Struna 1 gra pusta.
G♭ · B♭ · D♭ · F♭ · A♭
Wypróbuj G♭9 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Inna nazwa F♯9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | G♭(Gb) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | B♭(Bb) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | D♭(Db) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | F♭(Fb) | |
| 9 | Nona wielka | 14 | A♭(Ab) |
Akord G♭9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony wielkiej. Zacznij od prymy G♭ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: G♭, B♭, D♭, F♭ i A♭. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe nonowe zajmują miejsce zwykłej septymowej dominanty w bluesie, funku, soulu i jazzie. Jako V9 rozwiązują się tak samo jak V7, tylko z większą ilością koloru po drodze.
G♭9 to G♭7 z noną wielką na górze, więc zachowuje napęd trytonu. Od G♭maj9 różni się septymą, małą zamiast wielkiej, a od G♭add9 tym, że w ogóle ma septymę. W G♭7♭9 i G♭7♯9 ta sama nona jest przesunięta o półton w dół albo w górę.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
G♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.