- ii7G♯m7
- V9C♯9
- Imaj7F♯maj7
C♯9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord C♯9 to akord dominantowy nonowy zbudowany od dźwięku C♯. Składa się z dźwięków: C♯, E♯, G♯, B i D♯. Jest enharmonicznie tym samym akordem co D♭9.
Akordy dominantowe nonowe to septymowa dominanta z dodatkowym połyskiem. Nona na górze łagodzi ostrość trytonu pod spodem, dlatego funkowa, soulowa i bluesowa gitara rytmiczna żyje tym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać C♯9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na C♯, palec wskazujący na E♯, palec środkowy na G♯, palec serdeczny na B i mały palec na D♯. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze C♯, G♯ i D♯ to czarne klawisze, a E♯ i B to białe. E♯ to klawisz, który zwykle nazywamy F. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze C♯9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 1. a 4. progiem. Struna 2 gra pusta. Nie uderzaj struny 6.
C♯ · E♯ · G♯ · B · D♯
Zagraj C♯9 na pianinie online
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Inna nazwa D♭9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | C♯(C#) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | E♯(E#) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | G♯(G#) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | B | |
| 9 | Nona wielka | 14 | D♯(D#) |
Akord C♯9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony wielkiej. Zacznij od prymy C♯ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: C♯, E♯, G♯, B i D♯. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe nonowe zajmują miejsce zwykłej septymowej dominanty w bluesie, funku, soulu i jazzie. Jako V9 rozwiązują się tak samo jak V7, tylko z większą ilością koloru po drodze.
C♯9 to C♯7 z noną wielką na górze, więc zachowuje napęd trytonu. Od C♯maj9 różni się septymą, małą zamiast wielkiej, a od C♯add9 tym, że w ogóle ma septymę. W C♯7♭9 i C♯7♯9 ta sama nona jest przesunięta o półton w dół albo w górę.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
C♯9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.