- ii7Bm7
- V9E9
- Imaj7Amaj7
E9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord E9 to akord dominantowy nonowy zbudowany od dźwięku E. Składa się z dźwięków: E, G♯, B, D i F♯.
Akordy dominantowe nonowe to septymowa dominanta z dodatkowym połyskiem. Nona na górze łagodzi ostrość trytonu pod spodem, dlatego funkowa, soulowa i bluesowa gitara rytmiczna żyje tym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać E9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na E, palec wskazujący na G♯, palec środkowy na B, palec serdeczny na D i mały palec na F♯. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze G♯ i F♯ to czarne klawisze, a E, B i D to białe. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze E9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 1. a 2. progiem. Struny 6, 4 i 2 grają puste.
E · G♯ · B · D · F♯
Wypróbuj E9 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | E | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | G♯(G#) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | B | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | D | |
| 9 | Nona wielka | 14 | F♯(F#) |
Akord E9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony wielkiej. Zacznij od prymy E i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: E, G♯, B, D i F♯. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe nonowe zajmują miejsce zwykłej septymowej dominanty w bluesie, funku, soulu i jazzie. Jako V9 rozwiązują się tak samo jak V7, tylko z większą ilością koloru po drodze.
E9 to E7 z noną wielką na górze, więc zachowuje napęd trytonu. Od Emaj9 różni się septymą, małą zamiast wielkiej, a od Eadd9 tym, że w ogóle ma septymę. W E7♭9 i E7♯9 ta sama nona jest przesunięta o półton w dół albo w górę.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
E9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.