- ii7Em7
- V9A9
- Imaj7Dmaj7
A9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord A9 to akord dominantowy nonowy zbudowany od dźwięku A. Składa się z dźwięków: A, C♯, E, G i B.
Akordy dominantowe nonowe to septymowa dominanta z dodatkowym połyskiem. Nona na górze łagodzi ostrość trytonu pod spodem, dlatego funkowa, soulowa i bluesowa gitara rytmiczna żyje tym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać A9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na A, palec wskazujący na C♯, palec środkowy na E, palec serdeczny na G i mały palec na B. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze C♯ to czarny klawisz, a A, E, G i B to białe. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze A9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 2. a 5. progiem. Struny 3, 2 i 1 grają puste.
A · C♯ · E · G · B
Wypróbuj A9 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | A | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | C♯(C#) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | E | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | G | |
| 9 | Nona wielka | 14 | B |
Akord A9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony wielkiej. Zacznij od prymy A i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: A, C♯, E, G i B. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe nonowe zajmują miejsce zwykłej septymowej dominanty w bluesie, funku, soulu i jazzie. Jako V9 rozwiązują się tak samo jak V7, tylko z większą ilością koloru po drodze.
A9 to A7 z noną wielką na górze, więc zachowuje napęd trytonu. Od Amaj9 różni się septymą, małą zamiast wielkiej, a od Aadd9 tym, że w ogóle ma septymę. W A7♭9 i A7♯9 ta sama nona jest przesunięta o półton w dół albo w górę.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
A9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.