- ii7Am7
- V9D9
- Imaj7Gmaj7
D9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord D9 to akord dominantowy nonowy zbudowany od dźwięku D. Składa się z dźwięków: D, F♯, A, C i E.
Akordy dominantowe nonowe to septymowa dominanta z dodatkowym połyskiem. Nona na górze łagodzi ostrość trytonu pod spodem, dlatego funkowa, soulowa i bluesowa gitara rytmiczna żyje tym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać D9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na D, palec wskazujący na F♯, palec środkowy na A, palec serdeczny na C i mały palec na E. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze F♯ to czarny klawisz, a D, A, C i E to białe. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze D9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 4. a 5. progiem. Nie uderzaj struny 6.
D · F♯ · A · C · E
Zagraj D9 na pianinie online
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | D | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | F♯(F#) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | A | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | C | |
| 9 | Nona wielka | 14 | E |
Akord D9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony wielkiej. Zacznij od prymy D i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: D, F♯, A, C i E. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe nonowe zajmują miejsce zwykłej septymowej dominanty w bluesie, funku, soulu i jazzie. Jako V9 rozwiązują się tak samo jak V7, tylko z większą ilością koloru po drodze.
D9 to D7 z noną wielką na górze, więc zachowuje napęd trytonu. Od Dmaj9 różni się septymą, małą zamiast wielkiej, a od Dadd9 tym, że w ogóle ma septymę. W D7♭9 i D7♯9 ta sama nona jest przesunięta o półton w dół albo w górę.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
D9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.