- ii7Gm7
- V9C9
- Imaj7Fmaj7
C9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord C9 to akord dominantowy nonowy zbudowany od dźwięku C. Składa się z dźwięków: C, E, G, B♭ i D.
Akordy dominantowe nonowe to septymowa dominanta z dodatkowym połyskiem. Nona na górze łagodzi ostrość trytonu pod spodem, dlatego funkowa, soulowa i bluesowa gitara rytmiczna żyje tym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać C9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na C, palec wskazujący na E, palec środkowy na G, palec serdeczny na B♭ i mały palec na D. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze B♭ to czarny klawisz, a C, E, G i D to białe. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze C9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 2. a 3. progiem. Nie uderzaj struny 6.
C · E · G · B♭ · D
Wypróbuj C9 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | C | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | E | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | G | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | B♭(Bb) | |
| 9 | Nona wielka | 14 | D |
Akord C9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony wielkiej. Zacznij od prymy C i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: C, E, G, B♭ i D. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe nonowe zajmują miejsce zwykłej septymowej dominanty w bluesie, funku, soulu i jazzie. Jako V9 rozwiązują się tak samo jak V7, tylko z większą ilością koloru po drodze.
C9 to C7 z noną wielką na górze, więc zachowuje napęd trytonu. Od Cmaj9 różni się septymą, małą zamiast wielkiej, a od Cadd9 tym, że w ogóle ma septymę. W C7♭9 i C7♯9 ta sama nona jest przesunięta o półton w dół albo w górę.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
C9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.