- ii7Gm7
- V7C7
- Imaj7Fmaj7
C7 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord C7 to akord dominantowy zbudowany od dźwięku C. Składa się z dźwięków: C, E, G i B♭.
Dominantowe septymowe akordy brzmią napięcie, bluesowo i energicznie. Dodana septyma mała tworzy napęd do rozwiązania, dlatego ten akord to podstawa bluesa i kadencji w jazzie oraz muzyce pop.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać C7 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na C, palec wskazujący na E, palec środkowy na G i mały palec na B♭. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze B♭ to czarny klawisz, a C, E i G to białe. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze C7 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Ten chwyt ma baré na 8. progu: trzymaj palec wskazujący płasko na strunach, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun.
C · E · G · B♭
Wypróbuj C7 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | C | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | E | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | G | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | B♭(Bb) |
Akord C7 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej i septymy małej. Zacznij od prymy C i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: C, E, G i B♭. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Blues, jazz, funk i rock'n'roll opierają się na akordach dominantowych septymowych. Zwykle działają jako V7 rozwiązujący się do toniki lub jako szkielet dwunastotaktowego bluesa.
W tonacjach durowych C7 występuje w F-dur (V7), w molowych w d-moll (VII7) i f-moll (V7). Jako V7 w f-moll bierze tercję, E, z gamy molowej harmonicznej: to VII stopień tonacji podwyższony o pół tonu.
C7 i Cmaj7 na papierze wyglądają podobnie, a brzmią przeciwnie: septyma w C7 leży cały ton pod oktawą, w Cmaj7 tylko półton. Septyma mała tworzy z tercją wielką tryton, czyli interwał, który każe C7 iść dalej. Cmaj7 trytonu nie ma, więc może stać w miejscu.
W tych znanych utworach gdzieś pada akord C7 - niekoniecznie są one w tej tonacji.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
C7 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Turnaround na końcu refrenu: C7 to akord, który puszcza całość jeszcze raz od początku.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.