- ii7B♭m7
- V7E♭7
- Imaj7A♭maj7
E♭7 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord E♭7 to akord dominantowy zbudowany od dźwięku E♭. Składa się z dźwięków: E♭, G, B♭ i D♭. Jest enharmonicznie tym samym akordem co D♯7.
Dominantowe septymowe akordy brzmią napięcie, bluesowo i energicznie. Dodana septyma mała tworzy napęd do rozwiązania, dlatego ten akord to podstawa bluesa i kadencji w jazzie oraz muzyce pop.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać E♭7 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na E♭, palec wskazujący na G, palec środkowy na B♭ i mały palec na D♭. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze E♭, B♭ i D♭ to czarne klawisze, a G to biały. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze E♭7 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Ten chwyt ma baré na 6. progu: trzymaj palec wskazujący płasko na strunach, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun. Nie uderzaj struny 6.
E♭ · G · B♭ · D♭
Wypróbuj E♭7 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Inna nazwa D♯7
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | E♭(Eb) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | G | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | B♭(Bb) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | D♭(Db) |
Akord E♭7 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej i septymy małej. Zacznij od prymy E♭ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: E♭, G, B♭ i D♭. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Blues, jazz, funk i rock'n'roll opierają się na akordach dominantowych septymowych. Zwykle działają jako V7 rozwiązujący się do toniki lub jako szkielet dwunastotaktowego bluesa.
W tonacjach durowych E♭7 występuje w As-dur (V7), w molowych w f-moll (VII7) i as-moll (V7). Jako V7 w as-moll bierze tercję, G, z gamy molowej harmonicznej: to VII stopień tonacji podwyższony o pół tonu.
E♭7 i E♭maj7 na papierze wyglądają podobnie, a brzmią przeciwnie: septyma w E♭7 leży cały ton pod oktawą, w E♭maj7 tylko półton. Septyma mała tworzy z tercją wielką tryton, czyli interwał, który każe E♭7 iść dalej. E♭maj7 trytonu nie ma, więc może stać w miejscu.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
E♭7 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Turnaround na końcu refrenu: E♭7 to akord, który puszcza całość jeszcze raz od początku.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.