- ii7Bm7
- V7E7
- Imaj7Amaj7
E7 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord E7 to akord dominantowy zbudowany od dźwięku E. Składa się z dźwięków: E, G♯, B i D.
Dominantowe septymowe akordy brzmią napięcie, bluesowo i energicznie. Dodana septyma mała tworzy napęd do rozwiązania, dlatego ten akord to podstawa bluesa i kadencji w jazzie oraz muzyce pop.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać E7 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na E, palec wskazujący na G♯, palec środkowy na B i mały palec na D. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze G♯ to czarny klawisz, a E, B i D to białe. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze E7 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 1. a 2. progiem. Struny 6, 4, 2 i 1 grają puste.
E · G♯ · B · D
Wypróbuj E7 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | E | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | G♯(G#) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | B | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | D |
Akord E7 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej i septymy małej. Zacznij od prymy E i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: E, G♯, B i D. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Blues, jazz, funk i rock'n'roll opierają się na akordach dominantowych septymowych. Zwykle działają jako V7 rozwiązujący się do toniki lub jako szkielet dwunastotaktowego bluesa.
W tonacjach durowych E7 występuje w A-dur (V7), w molowych w a-moll (V7) i fis-moll (VII7). Jako V7 w a-moll bierze tercję, G♯, z gamy molowej harmonicznej: to VII stopień tonacji podwyższony o pół tonu.
E7 i Emaj7 na papierze wyglądają podobnie, a brzmią przeciwnie: septyma w E7 leży cały ton pod oktawą, w Emaj7 tylko półton. Septyma mała tworzy z tercją wielką tryton, czyli interwał, który każe E7 iść dalej. Emaj7 trytonu nie ma, więc może stać w miejscu.
W tych znanych utworach gdzieś pada akord E7 - niekoniecznie są one w tej tonacji.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
E7 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Turnaround na końcu refrenu: E7 to akord, który puszcza całość jeszcze raz od początku.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.