- ii7B♭m7
- V9E♭9
- Imaj7A♭maj7
E♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord E♭9 to akord dominantowy nonowy zbudowany od dźwięku E♭. Składa się z dźwięków: E♭, G, B♭, D♭ i F. Jest enharmonicznie tym samym akordem co D♯9.
Akordy dominantowe nonowe to septymowa dominanta z dodatkowym połyskiem. Nona na górze łagodzi ostrość trytonu pod spodem, dlatego funkowa, soulowa i bluesowa gitara rytmiczna żyje tym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać E♭9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na E♭, palec wskazujący na G, palec środkowy na B♭, palec serdeczny na D♭ i mały palec na F. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze E♭, B♭ i D♭ to czarne klawisze, a G i F to białe. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze E♭9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 5. a 6. progiem. Nie uderzaj struny 6.
E♭ · G · B♭ · D♭ · F
Wypróbuj E♭9 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Inna nazwa D♯9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | E♭(Eb) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | G | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | B♭(Bb) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | D♭(Db) | |
| 9 | Nona wielka | 14 | F |
Akord E♭9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony wielkiej. Zacznij od prymy E♭ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: E♭, G, B♭, D♭ i F. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe nonowe zajmują miejsce zwykłej septymowej dominanty w bluesie, funku, soulu i jazzie. Jako V9 rozwiązują się tak samo jak V7, tylko z większą ilością koloru po drodze.
E♭9 to E♭7 z noną wielką na górze, więc zachowuje napęd trytonu. Od E♭maj9 różni się septymą, małą zamiast wielkiej, a od E♭add9 tym, że w ogóle ma septymę. W E♭7♭9 i E♭7♯9 ta sama nona jest przesunięta o półton w dół albo w górę.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
E♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.