Jako V stopieńD♭ dur
- ii7E♭m7
- V9A♭9
- Imaj7D♭maj7
A♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord A♭9: gitara, pianino i dźwięki
Akord A♭9 to akord dominantowy nonowy zbudowany od dźwięku A♭. Składa się z dźwięków: A♭, C, E♭, G♭ i B♭. Jest enharmonicznie tym samym akordem co G♯9.
Transponuj
Rodzaj
Krótka odpowiedź
Akordy dominantowe nonowe to septymowa dominanta z dodatkowym połyskiem. Nona na górze łagodzi ostrość trytonu pod spodem, dlatego funkowa, soulowa i bluesowa gitara rytmiczna żyje tym akordem.
- Dźwięki
- A♭ · C · E♭ · G♭ · B♭
- Formuła
- 1 · 3 · 5 · ♭7 · 9
- Półtony
- 0 · 4 · 7 · 10 · 14
- Dźwięk
- A♭
- Rodzaj
- dominantowy nonowy
- Symbol
- A♭9
A♭9 na pianinie
dźwięki: 5Widok:
Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać A♭9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na A♭, palec wskazujący na C, palec środkowy na E♭, palec serdeczny na G♭ i mały palec na B♭. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze A♭, E♭, G♭ i B♭ to czarne klawisze, a C to biały. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.
- A♭1
- C3
- E♭5
- G♭♭7
- B♭9
A♭9 na gitarze
Widok:
Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze A♭9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Ten chwyt ma baré na 1. progu: trzymaj palec wskazujący płasko na strunach, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun.
A♭ · C · E♭ · G♭ · B♭
Wypróbuj A♭9 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Dźwięki akordu A♭9
Inna nazwa G♯9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | A♭(Ab) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | C | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | E♭(Eb) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | G♭(Gb) | |
| 9 | Nona wielka | 14 | B♭(Bb) |
Jak używać akordu A♭9
Akord A♭9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony wielkiej. Zacznij od prymy A♭ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: A♭, C, E♭, G♭ i B♭. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe nonowe zajmują miejsce zwykłej septymowej dominanty w bluesie, funku, soulu i jazzie. Jako V9 rozwiązują się tak samo jak V7, tylko z większą ilością koloru po drodze.
Czym A♭9 różni się od podobnych akordów
A♭9 to A♭7 z noną wielką na górze, więc zachowuje napęd trytonu. Od A♭maj9 różni się septymą, małą zamiast wielkiej, a od A♭add9 tym, że w ogóle ma septymę. W A♭7♭9 i A♭7♯9 ta sama nona jest przesunięta o półton w dół albo w górę.
Gdzie używa się akordu A♭9
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
Najczęstsze pytania
- Jakie dźwięki budują akord A♭9?
- Akord A♭9 zawiera dźwięki: A♭, C, E♭, G♭ i B♭ (Ab, C, Eb, Gb i Bb w zapisie ASCII).
- Czy akord A♭9 jest durowy czy molowy?
- A♭9 to akord dominantowy nonowy. Akordy dominantowe nonowe to septymowa dominanta z dodatkowym połyskiem. Nona na górze łagodzi ostrość trytonu pod spodem, dlatego funkowa, soulowa i bluesowa gitara rytmiczna żyje tym akordem.
- Jak zagrać A♭9 na pianinie?
- Połóż palce na dźwiękach A♭, C, E♭, G♭ i B♭ i zagraj je jednocześnie. Prymę zwykle bierze mały palec lewej ręki, a wyższe dźwięki prawa - zacznij wolno, potem dołóż metronom. Na klawiaturze A♭, E♭, G♭ i B♭ to czarne klawisze, a C to biały. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury.
- Jak zagrać A♭9 na gitarze?
- Użyj chwytu z diagramu powyżej. Ten chwyt ma baré na 1. progu: trzymaj palec wskazujący płasko na strunach, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun.
- Jakie inne nazwy ma akord A♭9?
- A♭9 to enharmoniczny odpowiednik G♯9. Oba zapisy oznaczają dokładnie te same dźwięki, a wybór zależy od tonacji utworu.