- ii7A♭m7
- V9D♭9
- Imaj7G♭maj7
D♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord D♭9 to akord dominantowy nonowy zbudowany od dźwięku D♭. Składa się z dźwięków: D♭, F, A♭, C♭ i E♭. Jest enharmonicznie tym samym akordem co C♯9.
Akordy dominantowe nonowe to septymowa dominanta z dodatkowym połyskiem. Nona na górze łagodzi ostrość trytonu pod spodem, dlatego funkowa, soulowa i bluesowa gitara rytmiczna żyje tym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać D♭9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na D♭, palec wskazujący na F, palec środkowy na A♭, palec serdeczny na C♭ i mały palec na E♭. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze D♭, A♭ i E♭ to czarne klawisze, a F i C♭ to białe. C♭ to klawisz, który zwykle nazywamy H. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze D♭9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 1. a 4. progiem. Struna 2 gra pusta. Nie uderzaj struny 6.
D♭ · F · A♭ · C♭ · E♭
Zagraj D♭9 na pianinie online
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Inna nazwa C♯9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | D♭(Db) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | F | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | A♭(Ab) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | C♭(Cb) | |
| 9 | Nona wielka | 14 | E♭(Eb) |
Akord D♭9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony wielkiej. Zacznij od prymy D♭ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: D♭, F, A♭, C♭ i E♭. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe nonowe zajmują miejsce zwykłej septymowej dominanty w bluesie, funku, soulu i jazzie. Jako V9 rozwiązują się tak samo jak V7, tylko z większą ilością koloru po drodze.
D♭9 to D♭7 z noną wielką na górze, więc zachowuje napęd trytonu. Od D♭maj9 różni się septymą, małą zamiast wielkiej, a od D♭add9 tym, że w ogóle ma septymę. W D♭7♭9 i D♭7♯9 ta sama nona jest przesunięta o półton w dół albo w górę.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
D♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.