- ii7Fm7
- V9B♭9
- Imaj7E♭maj7
B♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord B♭9 to akord dominantowy nonowy zbudowany od dźwięku B♭. Składa się z dźwięków: B♭, D, F, A♭ i C. Jest enharmonicznie tym samym akordem co A♯9.
Akordy dominantowe nonowe to septymowa dominanta z dodatkowym połyskiem. Nona na górze łagodzi ostrość trytonu pod spodem, dlatego funkowa, soulowa i bluesowa gitara rytmiczna żyje tym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać B♭9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na B♭, palec wskazujący na C, palec środkowy na D, palec serdeczny na F i mały palec na A♭. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze B♭ i A♭ to czarne klawisze, a D, F i C to białe. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze B♭9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Struna 4 gra pusta. Nie uderzaj struny 6.
B♭ · D · F · A♭ · C
Zagraj B♭9 na pianinie online
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Inna nazwa A♯9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | B♭(Bb) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | D | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | F | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | A♭(Ab) | |
| 9 | Nona wielka | 14 | C |
Akord B♭9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony wielkiej. Zacznij od prymy B♭ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: B♭, D, F, A♭ i C. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe nonowe zajmują miejsce zwykłej septymowej dominanty w bluesie, funku, soulu i jazzie. Jako V9 rozwiązują się tak samo jak V7, tylko z większą ilością koloru po drodze.
B♭9 to B♭7 z noną wielką na górze, więc zachowuje napęd trytonu. Od B♭maj9 różni się septymą, małą zamiast wielkiej, a od B♭add9 tym, że w ogóle ma septymę. W B♭7♭9 i B♭7♯9 ta sama nona jest przesunięta o półton w dół albo w górę.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
B♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.