- ii7C♯m7
- V9F♯9
- Imaj7Bmaj7
F♯9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord F♯9 to akord dominantowy nonowy zbudowany od dźwięku F♯. Składa się z dźwięków: F♯, A♯, C♯, E i G♯. Jest enharmonicznie tym samym akordem co G♭9.
Akordy dominantowe nonowe to septymowa dominanta z dodatkowym połyskiem. Nona na górze łagodzi ostrość trytonu pod spodem, dlatego funkowa, soulowa i bluesowa gitara rytmiczna żyje tym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać F♯9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na F♯, palec wskazujący na A♯, palec środkowy na C♯, palec serdeczny na E i mały palec na G♯. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze F♯, A♯, C♯ i G♯ to czarne klawisze, a E to biały. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze F♯9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Ten chwyt ma baré na 1. progu: trzymaj palec wskazujący płasko na strunach, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun. Struna 1 gra pusta.
F♯ · A♯ · C♯ · E · G♯
Wypróbuj F♯9 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Inna nazwa G♭9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | F♯(F#) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | A♯(A#) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | C♯(C#) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | E | |
| 9 | Nona wielka | 14 | G♯(G#) |
Akord F♯9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony wielkiej. Zacznij od prymy F♯ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: F♯, A♯, C♯, E i G♯. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe nonowe zajmują miejsce zwykłej septymowej dominanty w bluesie, funku, soulu i jazzie. Jako V9 rozwiązują się tak samo jak V7, tylko z większą ilością koloru po drodze.
F♯9 to F♯7 z noną wielką na górze, więc zachowuje napęd trytonu. Od F♯maj9 różni się septymą, małą zamiast wielkiej, a od F♯add9 tym, że w ogóle ma septymę. W F♯7♭9 i F♯7♯9 ta sama nona jest przesunięta o półton w dół albo w górę.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
F♯9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Dwunastotaktowy blues w skrócie. Sama tonika jest dominantą septymową i to właśnie robi z tego bluesa.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.