- ii7C♯m7
- V7F♯7
- Imaj7Bmaj7
Standardowa kadencja: C♯m7 niesie funkcję subdominanty, zanim wejdzie dominanta.
Akord C♯m7 to akord molowy septymowy zbudowany od dźwięku C♯. Składa się z dźwięków: C♯, E, G♯ i B. Jest enharmonicznie tym samym akordem co D♭m7.
Akordy minorowe septymowe są gładkie i neutralne, miększe wobec zwykłego akordu molowego. To podstawa jazzu, funku i neo-soulu, gdzie dodają ruch bez zbędnego napięcia.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać C♯m7 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na C♯, palec wskazujący na E, palec środkowy na G♯ i mały palec na B. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze C♯ i G♯ to czarne klawisze, a E i B to białe. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze C♯m7 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Ten chwyt ma baré na 9. progu: trzymaj palec wskazujący płasko na strunach, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun.
C♯ · E · G♯ · B
Wypróbuj C♯m7 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Inna nazwa D♭m7
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | C♯(C#) | |
| ♭3 | Tercja mała | 3 | E | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | G♯(G#) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | B |
Akord C♯m7 powstaje z prymy, tercji małej, kwinty czystej i septymy małej. Zacznij od prymy C♯ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: C♯, E, G♯ i B. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy minorowe septymowe stanowią podstawę jazzu, funku, neo-soulu i R&B. Pełnią rolę iim7, iiim7 lub vim7 w tonacji durowej oraz i7 w tonacji molowej.
W tonacjach durowych C♯m7 występuje w A-dur (iii7), E-dur (vi7) i H-dur (ii7), w molowych w fis-moll (v7), cis-moll (i7) i gis-moll (iv7).
C♯m7 dokłada septymę małą do trójdźwięku molowego i tym różni się od C♯m(maj7), którego septyma leży półton wyżej i brzmi znacznie ostrzej. W porównaniu z C♯m7♭5 zachowuje kwintę czystą, więc brzmi swobodnie, bez napięcia. Trzy górne dźwięki tworzą trójdźwięk durowy o tercję małą wyżej, dlatego tak łatwo łączy się z akordami durowymi.
Akord molowy działa jako tonika własnej tonacji oraz jako VI albo II stopień tonacji durowej. Każda progresja poniżej jest w tej tonacji, którą nazywają jej cyfry.
Standardowa kadencja: C♯m7 niesie funkcję subdominanty, zanim wejdzie dominanta.
Turnaround. C♯m7 jest równoległym molem do E, co łagodzi powrót do toniki.
Modalny vamp - C♯m7 jest domem i pętla nigdy się od niego nie oddala.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.