Akord A♯7♯9: gitara, pianino i dźwięki
Akord A♯7♯9 to akord dominantowy alterowany zbudowany od dźwięku A♯. Składa się z dźwięków: A♯, C𝄪, E♯, G♯ i B𝄪. Jest enharmonicznie tym samym akordem co B♭7♯9.
Akordy dominantowe septymowe z podwyższoną noną brzmią jednocześnie surowo i bluesowo - to starcie tercji wielkiej z podwyższoną noną, którą ucho słyszy niemal jak tercję małą. Sekcje dęte funku, rocka i soulu żyją tym jednym akordem.
- Dźwięki
- A♯ · C𝄪 · E♯ · G♯ · B𝄪
- Formuła
- 1 · 3 · 5 · ♭7 · ♯9
- Półtony
- 0 · 4 · 7 · 10 · 15
- Dźwięk
- A♯
- Rodzaj
- dominantowy septymowy ♯9
- Symbol
- A♯7♯9
A♯7♯9 na pianinie
dźwięki: 5
Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać A♯7♯9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na A♯, palec wskazujący na B𝄪, palec środkowy na C𝄪, palec serdeczny na E♯ i mały palec na G♯. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze A♯, G♯ i B𝄪 to czarne klawisze, a C𝄪 i E♯ to białe, te, które zwykle nazywamy D i F. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.
- A♯1
- B𝄪♯9
- C𝄪3
- E♯5
- G♯♭7
A♯7♯9 na gitarze
Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze A♯7♯9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 1. a 2. progiem. Struna 4 gra pusta. Nie uderzaj struny 6.
A♯ · C𝄪 · E♯ · G♯ · B𝄪
Wypróbuj A♯7♯9 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Dźwięki akordu A♯7♯9
Inna nazwa B♭7♯9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | A♯(A#) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | C𝄪(C##) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | E♯(E#) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | G♯(G#) | |
| ♯9 | Nona zwiększona | 15 | B𝄪(B##) |
Jak używać akordu A♯7♯9
Akord A♯7♯9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony zwiększonej. Zacznij od prymy A♯ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: A♯, C𝄪, E♯, G♯ i B𝄪. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe septymowe z podwyższoną noną napędzają funk, blues-rocka i fusion jako tonika dominantowego vampu, nie tylko jako akord V. Całe groove'y soulu i rockowej gitary powstają wokół tego jednego akordu.
Czym A♯7♯9 różni się od podobnych akordów
A♯7♯9 ma jednocześnie tercję wielką i podwyższoną nonę, która brzmi jak tercja mała, więc jest durowy i molowy naraz. To zderzenie odróżnia go od A♯7♭9 z noną obniżoną i od A♯9 z noną czystą. Gitarzyści często nazywają go akordem Hendrixa.
Gdzie używa się akordu A♯7♯9
Dla tej pisowni nie pokazujemy progresji
Każda tonacja, w której A♯7♯9 miałby funkcję, ma tonikę wymagającą podwójnego znaku chromatycznego, a takich tonacji ta biblioteka nie uczy. Zapis enharmoniczny niesie ten sam akord w tonacji, która istnieje.
Najczęstsze pytania
- Jakie dźwięki budują akord A♯7♯9?
- Akord A♯7♯9 zawiera dźwięki: A♯, C𝄪, E♯, G♯ i B𝄪 (A#, C##, E#, G# i B## w zapisie ASCII).
- Czy akord A♯7♯9 jest durowy czy molowy?
- A♯7♯9 to akord dominantowy alterowany. Akordy dominantowe septymowe z podwyższoną noną brzmią jednocześnie surowo i bluesowo - to starcie tercji wielkiej z podwyższoną noną, którą ucho słyszy niemal jak tercję małą. Sekcje dęte funku, rocka i soulu żyją tym jednym akordem.
- Jak zagrać A♯7♯9 na pianinie?
- Połóż palce na dźwiękach A♯, C𝄪, E♯, G♯ i B𝄪 i zagraj je jednocześnie. Prymę zwykle bierze mały palec lewej ręki, a wyższe dźwięki prawa - zacznij wolno, potem dołóż metronom. Na klawiaturze A♯, G♯ i B𝄪 to czarne klawisze, a C𝄪 i E♯ to białe, te, które zwykle nazywamy D i F. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury.
- Jak zagrać A♯7♯9 na gitarze?
- Użyj chwytu z diagramu powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 1. a 2. progiem. Struna 4 gra pusta. Nie uderzaj struny 6.
- Jakie inne nazwy ma akord A♯7♯9?
- A♯7♯9 to enharmoniczny odpowiednik B♭7♯9. Oba zapisy oznaczają dokładnie te same dźwięki, a wybór zależy od tonacji utworu.