- ii7B♯m7
- V7♯9E♯7♯9
- Imaj7A♯maj7
E♯7♯9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord E♯7♯9 to akord dominantowy alterowany zbudowany od dźwięku E♯. Składa się z dźwięków: E♯, G𝄪, B♯, D♯ i A♭. Jest enharmonicznie tym samym akordem co F7♯9.
Akordy dominantowe septymowe z podwyższoną noną brzmią jednocześnie surowo i bluesowo - to starcie tercji wielkiej z podwyższoną noną, którą ucho słyszy niemal jak tercję małą. Sekcje dęte funku, rocka i soulu żyją tym jednym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać E♯7♯9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na E♯, palec wskazujący na G𝄪, palec środkowy na B♯, palec serdeczny na D♯ i mały palec na A♭. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze E♯7♯9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Ten chwyt ma baré: trzymaj palec wskazujący płasko na gryfie, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun. Uderzaj tylko struny oznaczone w diagramie jako aktywne.
Inna nazwa F7♯9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | E♯(E#) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | G𝄪(G##) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | B♯(B#) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | D♯(D#) | |
| ♯9 | Nona zwiększona | 15 | A♭(Ab) |
Akord E♯7♯9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony zwiększonej. Zacznij od prymy E♯ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: E♯, G𝄪, B♯, D♯ i A♭. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe septymowe z podwyższoną noną napędzają funk, blues-rocka i fusion jako tonika dominantowego vampu, nie tylko jako akord V. Całe groove'y soulu i rockowej gitary powstają wokół tego jednego akordu.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
E♯7♯9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Polityce Prywatności.