- ii7D♯m7
- V7♯9G♯7♯9
- Imaj7C♯maj7
G♯7♯9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord G♯7♯9 to akord dominantowy alterowany zbudowany od dźwięku G♯. Składa się z dźwięków: G♯, B♯, D♯, F♯ i A𝄪. Jest enharmonicznie tym samym akordem co A♭7♯9.
Akordy dominantowe septymowe z podwyższoną noną brzmią jednocześnie surowo i bluesowo - to starcie tercji wielkiej z podwyższoną noną, którą ucho słyszy niemal jak tercję małą. Sekcje dęte funku, rocka i soulu żyją tym jednym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać G♯7♯9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na G♯, palec wskazujący na B♯, palec środkowy na D♯, palec serdeczny na F♯ i mały palec na A𝄪. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze G♯, D♯ i F♯ to czarne klawisze, a B♯ i A𝄪 to białe, te, które zwykle nazywamy C i H. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze G♯7♯9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Ten chwyt ma baré na 1. progu: trzymaj palec wskazujący płasko na strunach, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun. Struna 2 gra pusta.
G♯ · B♯ · D♯ · F♯ · A𝄪
Wypróbuj G♯7♯9 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Inna nazwa A♭7♯9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | G♯(G#) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | B♯(B#) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | D♯(D#) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | F♯(F#) | |
| ♯9 | Nona zwiększona | 15 | A𝄪(A##) |
Akord G♯7♯9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony zwiększonej. Zacznij od prymy G♯ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: G♯, B♯, D♯, F♯ i A𝄪. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe septymowe z podwyższoną noną napędzają funk, blues-rocka i fusion jako tonika dominantowego vampu, nie tylko jako akord V. Całe groove'y soulu i rockowej gitary powstają wokół tego jednego akordu.
G♯7♯9 ma jednocześnie tercję wielką i podwyższoną nonę, która brzmi jak tercja mała, więc jest durowy i molowy naraz. To zderzenie odróżnia go od G♯7♭9 z noną obniżoną i od G♯9 z noną czystą. Gitarzyści często nazywają go akordem Hendrixa.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
G♯7♯9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.