- ii7F♯m7
- V7♭9B7♭9
- Imaj7Emaj7
B7♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord B7♭9 to akord dominantowy alterowany zbudowany od dźwięku B. Składa się z dźwięków: B, D♯, F♯, A i C.
Akordy dominantowe septymowe z obniżoną noną brzmią ciemno i naglące. Dołożona nona mała zagęszcza napięcie, które trójdźwięk już niesie w trytonie, dlatego ten akord tak mocno ciągnie do toniki molowej.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać B7♭9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na B, palec wskazujący na C, palec środkowy na D♯, palec serdeczny na F♯ i mały palec na A. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze D♯ i F♯ to czarne klawisze, a B, A i C to białe. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze B7♭9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Ten chwyt ma baré na 1. progu: trzymaj palec wskazujący płasko na strunach, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun. Nie uderzaj struny 6.
B · D♯ · F♯ · A · C
Wypróbuj B7♭9 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | B | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | D♯(D#) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | F♯(F#) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | A | |
| ♭9 | Nona mała | 13 | C |
Akord B7♭9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony małej. Zacznij od prymy B i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: B, D♯, F♯, A i C. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe septymowe z obniżoną noną to klasyczna alterowana dominanta bebopu i gospel, najczęściej V7 molowej progresji ii-V-i. Gospelowy fortepian gra go gęsto pod linią wokalną tuż przed rozwiązaniem.
B7♭9 to B7 z noną małą, półton nad prymą, podczas gdy B9 ma nonę wielką. Bez prymy pozostałe cztery dźwięki tworzą akord zmniejszony septymowy o tercję wielką wyżej. Dlatego tak mocno ciągnie do akordu molowego o kwintę niżej.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
B7♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.