- ii7G♯m7
- V7♭9C♯7♭9
- Imaj7F♯maj7
C♯7♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord C♯7♭9 to akord dominantowy alterowany zbudowany od dźwięku C♯. Składa się z dźwięków: C♯, E♯, G♯, B i D. Jest enharmonicznie tym samym akordem co D♭7♭9.
Akordy dominantowe septymowe z obniżoną noną brzmią ciemno i naglące. Dołożona nona mała zagęszcza napięcie, które trójdźwięk już niesie w trytonie, dlatego ten akord tak mocno ciągnie do toniki molowej.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać C♯7♭9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na C♯, palec wskazujący na E♯, palec środkowy na G♯, palec serdeczny na B i mały palec na D. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze C♯ i G♯ to czarne klawisze, a E♯, B i D to białe. E♯ to klawisz, który zwykle nazywamy F. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze C♯7♭9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 1. a 4. progiem. Struny 4 i 2 grają puste. Nie uderzaj struny 6.
C♯ · E♯ · G♯ · B · D
Wypróbuj C♯7♭9 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Inna nazwa D♭7♭9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | C♯(C#) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | E♯(E#) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | G♯(G#) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | B | |
| ♭9 | Nona mała | 13 | D |
Akord C♯7♭9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony małej. Zacznij od prymy C♯ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: C♯, E♯, G♯, B i D. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe septymowe z obniżoną noną to klasyczna alterowana dominanta bebopu i gospel, najczęściej V7 molowej progresji ii-V-i. Gospelowy fortepian gra go gęsto pod linią wokalną tuż przed rozwiązaniem.
C♯7♭9 to C♯7 z noną małą, półton nad prymą, podczas gdy C♯9 ma nonę wielką. Bez prymy pozostałe cztery dźwięki tworzą akord zmniejszony septymowy o tercję wielką wyżej. Dlatego tak mocno ciągnie do akordu molowego o kwintę niżej.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
C♯7♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.