- ii7E♭m7
- V7♯9A♭7♯9
- Imaj7D♭maj7
A♭7♯9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord A♭7♯9 to akord dominantowy alterowany zbudowany od dźwięku A♭. Składa się z dźwięków: A♭, C, E♭, G♭ i B. Jest enharmonicznie tym samym akordem co G♯7♯9.
Akordy dominantowe septymowe z podwyższoną noną brzmią jednocześnie surowo i bluesowo - to starcie tercji wielkiej z podwyższoną noną, którą ucho słyszy niemal jak tercję małą. Sekcje dęte funku, rocka i soulu żyją tym jednym akordem.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać A♭7♯9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na A♭, palec wskazujący na C, palec środkowy na E♭, palec serdeczny na G♭ i mały palec na B. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze A♭, E♭ i G♭ to czarne klawisze, a C i B to białe. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze A♭7♯9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Ten chwyt ma baré na 1. progu: trzymaj palec wskazujący płasko na strunach, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun. Struna 2 gra pusta.
A♭ · C · E♭ · G♭ · B
Zagraj A♭7♯9 na pianinie online
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Inna nazwa G♯7♯9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | A♭(Ab) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | C | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | E♭(Eb) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | G♭(Gb) | |
| ♯9 | Nona zwiększona | 15 | B |
Akord A♭7♯9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony zwiększonej. Zacznij od prymy A♭ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: A♭, C, E♭, G♭ i B. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe septymowe z podwyższoną noną napędzają funk, blues-rocka i fusion jako tonika dominantowego vampu, nie tylko jako akord V. Całe groove'y soulu i rockowej gitary powstają wokół tego jednego akordu.
A♭7♯9 ma jednocześnie tercję wielką i podwyższoną nonę, która brzmi jak tercja mała, więc jest durowy i molowy naraz. To zderzenie odróżnia go od A♭7♭9 z noną obniżoną i od A♭9 z noną czystą. Gitarzyści często nazywają go akordem Hendrixa.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
A♭7♯9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.