- ii7A♭m7
- V7♯5D♭7♯5
- Imaj7G♭maj7
D♭7♯5 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord D♭7♯5 to akord dominantowy alterowany zbudowany od dźwięku D♭. Składa się z dźwięków: D♭, F, A i C♭. Jest enharmonicznie tym samym akordem co C♯7♯5.
Akordy dominantowe septymowe z podwyższoną kwintą brzmią niespokojnie i trochę egzotycznie. Podniesienie kwinty w dominancie septymowej zamienia jej zwykłe bluesowe ciągnięcie na ostrzejszą barwę bliską skali całotonowej, po którą sięgają jazz i gospel tuż przed kadencją.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać D♭7♯5 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na D♭, palec wskazujący na F, palec środkowy na A i mały palec na C♭. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze D♭ to czarny klawisz, a F, A i C♭ to białe. C♭ to klawisz, który zwykle nazywamy H. Kciuk zaczyna na czarnym klawiszu, więc przesuń całą dłoń nieco głębiej, w stronę pokrywy klawiatury. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze D♭7♯5 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 1. a 4. progiem. Struna 2 gra pusta. Nie uderzaj struny 6.
D♭ · F · A · C♭
Wypróbuj D♭7♯5 na wirtualnym pianinie
Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.
Inna nazwa C♯7♯5
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | D♭(Db) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | F | |
| ♯5 | Kwinta zwiększona | 8 | A | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | C♭(Cb) |
Akord D♭7♯5 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty zwiększonej i septymy małej. Zacznij od prymy D♭ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: D♭, F, A i C♭. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe septymowe z podwyższoną kwintą pojawiają się w jazzie i gospel jako alterowany V7 rozwiązujący się do toniki, zwłaszcza tam, gdzie melodia sama pnie się przez podwyższoną kwintę. To częsty dźwięk w turnaroundach tuż przed powrotem na I.
D♭7♯5 to D♭7 z kwintą podwyższoną o półton i ta zwiększona kwinta to jedyna różnica. Z drugiej strony to D♭+ z dodaną septymą małą. Wszystkie cztery dźwięki należą do skali całotonowej, co daje mu unoszący się, niespokojny napęd.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
D♭7♯5 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Szczegóły w Polityce Prywatności.