- ii7F𝄪m7
- V7♭9B♯7♭9
- Imaj7E♯maj7
B♯7♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord B♯7♭9 to akord dominantowy alterowany zbudowany od dźwięku B♯. Składa się z dźwięków: B♯, D𝄪, F𝄪, A♯ i C♯. Jest enharmonicznie tym samym akordem co C7♭9.
Akordy dominantowe septymowe z obniżoną noną brzmią ciemno i naglące. Dołożona nona mała zagęszcza napięcie, które trójdźwięk już niesie w trytonie, dlatego ten akord tak mocno ciągnie do toniki molowej.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać B♯7♭9 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na B♯, palec wskazujący na D𝄪, palec środkowy na F𝄪, palec serdeczny na A♯ i mały palec na C♯. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze B♯7♭9 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Ten chwyt ma baré: trzymaj palec wskazujący płasko na gryfie, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun. Uderzaj tylko struny oznaczone w diagramie jako aktywne.
Inna nazwa C7♭9
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | B♯(B#) | |
| 3 | Tercja wielka | 4 | D𝄪(D##) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | F𝄪(F##) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | A♯(A#) | |
| ♭9 | Nona mała | 13 | C♯(C#) |
Akord B♯7♭9 powstaje z prymy, tercji wielkiej, kwinty czystej, septymy małej i nony małej. Zacznij od prymy B♯ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: B♯, D𝄪, F𝄪, A♯ i C♯. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe septymowe z obniżoną noną to klasyczna alterowana dominanta bebopu i gospel, najczęściej V7 molowej progresji ii-V-i. Gospelowy fortepian gra go gęsto pod linią wokalną tuż przed rozwiązaniem.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
B♯7♭9 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Polityce Prywatności.