Przejdź do treści

Akord E♯13: gitara, pianino i dźwięki

Akord E♯13 to akord tercdecymowy dominantowy zbudowany od dźwięku E♯. Składa się z dźwięków: E♯, G𝄪, D♯, F𝄪 i C𝄪. Jest enharmonicznie tym samym akordem co F13.

Transponuj
Rodzaj
Krótka odpowiedź

Akordy dominantowe tercdecymowe to najpełniejsze brzmienie dominanty w powszechnym użyciu - dominanta septymowa z dołożoną noną i tercdecymą na górze. Seksta wielka na szczycie, brzmiąca oktawę wyżej jako tercdecyma, daje akordowi jasne, otwarte wieko.

Dźwięki
E♯ · G𝄪 · D♯ · F𝄪 · C𝄪
Formuła
1 · 3 · ♭7 · 9 · 13
Półtony
0 · 4 · 10 · 14 · 21
Dźwięk
E♯
Rodzaj
dominantowy tercdecymowy
Symbol
E♯13

E♯13 na pianinie

dźwięki: 5
Widok:
Diagram pianina akordu E♯13

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.

Aby zagrać E♯13 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na E♯, palec wskazujący na G𝄪, palec środkowy na C𝄪, palec serdeczny na D♯ i mały palec na F𝄪. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Na klawiaturze D♯ to czarny klawisz, a E♯, G𝄪, F𝄪 i C𝄪 to białe, te, które zwykle nazywamy F, A, G i D. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

  • E♯1
  • G𝄪3
  • C𝄪13
  • D♯♭7
  • F𝄪9

E♯13 na gitarze

Widok:
Diagram gitarowy akordu E♯13

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.

Na gitarze E♯13 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 1. a 4. progiem. Struny 5, 4 i 3 grają puste.

E♯ · G𝄪 · D♯ · F𝄪 · C𝄪

Wypróbuj E♯13 na wirtualnym pianinie

Za darmo, w przeglądarce: grasz myszką, klawiaturą komputera albo klawiaturą MIDI na USB. Bez zakładania konta.

Otwórz pianino

Dźwięki akordu E♯13

Inna nazwa F13

StopieńInterwałPółtonyDźwiękPosłuchaj
1Pryma0E♯(E#)
3Tercja wielka4G𝄪(G##)
♭7Septyma mała10D♯(D#)
9Nona wielka14F𝄪(F##)
13Tercdecyma wielka21C𝄪(C##)

Jak używać akordu E♯13

Akord E♯13 powstaje z prymy, tercji wielkiej, septymy małej, nony wielkiej i tercdecymy wielkiej. Zacznij od prymy E♯ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: E♯, G𝄪, D♯, F𝄪 i C𝄪. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.

Akordy dominantowe tercdecymowe to domyślna, bogata dominanta w jazzowych, gospelowych i R&B-owych układach na dęte i klawisze - najczęściej V7 rozwiązujący się do toniki durowej lub molowej. Aranżacje big-bandowe sięgają po nie tam, gdzie zwykła dominanta septymowa brzmiałaby ubogo.

Czym E♯13 różni się od podobnych akordów

E♯13 zamyka rodzinę dominant: tercdecyma na E♯7 i E♯9. Tercdecyma to seksta oktawę wyżej i to jest granica między nim a E♯6: E♯13 ma też septymę małą, więc zachowuje napęd dominanty. Kwintę i undecymę się pomija, żeby brzmienie się nie zamuliło.

Gdzie używa się akordu E♯13

Dla tej pisowni nie pokazujemy progresji

Każda tonacja, w której E♯13 miałby funkcję, ma tonikę wymagającą podwójnego znaku chromatycznego, a takich tonacji ta biblioteka nie uczy. Zapis enharmoniczny niesie ten sam akord w tonacji, która istnieje.

Najczęstsze pytania

Jakie dźwięki budują akord E♯13?
Akord E♯13 zawiera dźwięki: E♯, G𝄪, D♯, F𝄪 i C𝄪 (E#, G##, D#, F## i C## w zapisie ASCII).
Czy akord E♯13 jest durowy czy molowy?
E♯13 to akord tercdecymowy dominantowy. Akordy dominantowe tercdecymowe to najpełniejsze brzmienie dominanty w powszechnym użyciu - dominanta septymowa z dołożoną noną i tercdecymą na górze. Seksta wielka na szczycie, brzmiąca oktawę wyżej jako tercdecyma, daje akordowi jasne, otwarte wieko.
Jak zagrać E♯13 na pianinie?
Połóż palce na dźwiękach E♯, G𝄪, D♯, F𝄪 i C𝄪 i zagraj je jednocześnie. Prymę zwykle bierze mały palec lewej ręki, a wyższe dźwięki prawa - zacznij wolno, potem dołóż metronom. Na klawiaturze D♯ to czarny klawisz, a E♯, G𝄪, F𝄪 i C𝄪 to białe, te, które zwykle nazywamy F, A, G i D.
Jak zagrać E♯13 na gitarze?
Użyj chwytu z diagramu powyżej. Dociskane dźwięki leżą między 1. a 4. progiem. Struny 5, 4 i 3 grają puste.
Jakie inne nazwy ma akord E♯13?
E♯13 to enharmoniczny odpowiednik F13. Oba zapisy oznaczają dokładnie te same dźwięki, a wybór zależy od tonacji utworu.