- ii7F𝄪m7
- V11B♯11
- Imaj7E♯maj7
B♯11 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Akord B♯11 to akord undecymowy dominantowy zbudowany od dźwięku B♯. Składa się z dźwięków: B♯, F𝄪, A♯, C𝄪 i E♯. Jest enharmonicznie tym samym akordem co C11.
Akordy dominantowe undecymowe brzmią szeroko i w zawieszeniu. Undecyma leży pół tonu nad tercją wielką, która normalnie podtrzymuje akord - starcie na tyle ostre, że tercję pomija się całkowicie i głos oddaje się kwincie, septymie, nonie i undecymie.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Aby zagrać B♯11 na pianinie, ułóż prawą rękę tak: kciuk na B♯, palec wskazujący na F𝄪, palec środkowy na A♯, palec serdeczny na C𝄪 i mały palec na E♯. Naciśnij klawisze jednocześnie i posłuchaj, czy brzmią równo. Ćwicz przejścia powoli, a potem dołóż metronom.

Przełącz na diagram interaktywny, aby usłyszeć akord, zmienić układ i zobaczyć nazwy dźwięków zamiast palcowania.
Na gitarze B♯11 najczęściej gra się chwytem pokazanym powyżej. Ten chwyt ma baré: trzymaj palec wskazujący płasko na gryfie, a pozostałe zaokrąglone, żeby nie tłumiły sąsiednich strun. Uderzaj tylko struny oznaczone w diagramie jako aktywne.
Inna nazwa C11
| Stopień | Interwał | Półtony | Dźwięk | Posłuchaj |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Pryma | 0 | B♯(B#) | |
| 5 | Kwinta czysta | 7 | F𝄪(F##) | |
| ♭7 | Septyma mała | 10 | A♯(A#) | |
| 9 | Nona wielka | 14 | C𝄪(C##) | |
| 11 | Undecyma czysta | 17 | E♯(E#) |
Akord B♯11 powstaje z prymy, kwinty czystej, septymy małej, nony wielkiej i undecymy czystej. Zacznij od prymy B♯ i ułóż interwały, aż wyjdzie cały akord: B♯, F𝄪, A♯, C𝄪 i E♯. Ta sama formuła daje akord w każdej innej tonacji.
Akordy dominantowe undecymowe pojawiają się w jazzie modalnym i gospel jako zawieszona, nierozwiązana barwa, często zastępując sus4 z dodatkowym blaskiem na górze. Najlepiej sprawdzają się w wolno zmieniających się vampach, a nie w szybkich kadencjach.
Akord dominantowy chce się rozwiązać. Jego dom to V stopień tonacji durowej - i I stopień bluesa, gdzie napięcie nie znika ani na chwilę.
B♯11 chce się rozwiązać, więc zakończenie pętli na nim od razu oddaje ją z powrotem na początek.
Używamy plików cookie, żeby mierzyć korzystanie z serwisu i zapamiętać Twoje ustawienia. Polityce Prywatności.