Tonacje mają dwie zakładki. Eksplorator pokazuje wszystkie 30 tonacji durowych i molowych, po piętnaście, pogrupowanych według liczby krzyżyków albo bemoli. Trenażer odpytuje z tego, jak tonacja łączy się ze swoimi znakami, w obie strony. Tarcza z dźwiękiem to osobne narzędzie, koło kwintowe.
Trzydzieści tonacji w trzech pasmach
Eksplorator otwiera się na C durowej. Każda tonacja durowa trafia do jednego z trzech pasm: bez znaków, od 1 do 7 krzyżyków, od 1 do 7 bemoli. Pary enharmoniczne mają osobne karty, więc jest i Des durowa (pięć bemoli), i Cis durowa (siedem krzyżyków), tak samo Ges i Fis, Ces i H. Tonacje molowe mają ten sam układ niżej.
Kliknij kartę, a panel szczegółów na dole pokaże tę tonację: siedem dźwięków z wyróżnionymi znakami, liczbę znaków i to, które to są, oraz dwa linki.
Tonacja równoległa i jednoimienna jednym kliknięciem
Kliknij G durową. Wśród dźwięków zaświeci się Fis, panel napisze „1 krzyżyk”, a linki poprowadzą do E molowej naturalnej (tonacja równoległa, te same znaki) i G molowej naturalnej (tonacja jednoimienna: ta sama tonika, dwa bemole zamiast krzyżyka). Pod nimi jest siedem akordów diatonicznych z cyframi rzymskimi: G, Am, Hm, C, D, Em i Fis°.
Oba linki przenoszą Eksplorator do tamtej tonacji, więc przejdziesz z G durowej do E molowej, dalej do E durowej i z powrotem bez szukania w siatce. Akordów nie da się kliknąć. Po chwyty prowadzi link do Biblioteki akordów na dole strony.
Quiz w obie strony
Trenażer zaczyna w trybie Policz znaki: „Ile znaków przykluczowych ma ta tonacja?”, nazwa tonacji i cztery liczby do wyboru. Przełącz Tryb na Rozpoznaj tonację, a pytanie się odwraca. Widzisz znaki, czyli liczbę i krzyżyk albo bemol, i wybierasz z czterech nazw tonację, do której należą.
Rodzaj tonacji (Durowe, Molowe albo Obie) i Poziom (Popularne tonacje albo Wszystkie tonacje) ustalają pulę pytań w każdym trybie. Popularne to osiem durowych (C, G, D, A, E, F, B, Es) i sześć molowych (a, e, h, d, g, c). Wszystkie to pełne piętnaście każdego rodzaju i dopiero tam pojawiają się Ces durowa albo Ais molowa.
Po co oba kierunki? Liczenie znaków od nazwy to przypominanie sobie. Nazwanie tonacji po samych znakach to coś, czego potrzebujesz, kiedy utwór zaczyna się od trzech bemoli, a Ty nie przeczytałeś jeszcze ani jednej nuty. Wydaje się, że to ta sama wiedza, dopóki nie spróbujesz drugiego.
Kolejność znaków narysowana jak schody
Większość z nas wkuwa „Fis Cis Gis Dis Ais Eis His” jako ciąg sylab. Niżej na stronie sekcja Kolejność znaków rysuje to jako dwie drabinki po siedem szczebli. Każdy szczebel dokłada jeden krzyżyk albo bemol i go podświetla, więc tonacja z trzema krzyżykami korzysta z pierwszych trzech: Fis, Cis, Gis.
Bemole to krzyżyki od końca: B Es As Des Ges Ces Fes wobec Fis Cis Gis Dis Ais Eis His. Kiedy to zauważysz, wystarczy zapamiętać jedną wyliczankę.
Narzędzie jest darmowe, zapisuje serię i trafność w przeglądarce i nie ma limitu Pro. Otwórz Tonacje i zacznij od G durowej.