Przeczytanie dźwięku z pięciolinii i znalezienie go na instrumencie to dwie różne umiejętności, i większość osób, które radzą sobie z jedną, ma problem z drugą. Trenażer nut ćwiczy oba kierunki naraz: pokazuje dźwięk na pięciolinii i każe go kliknąć na klawiaturze pianina albo na gryfie gitary, albo odwraca pytanie i każe nazwać dźwięk, na który wskazuje. Trzy kierunki odpowiedzi, dwa instrumenty i panel, który rozwiązuje problem znany każdemu gitarzyście: ten sam dźwięk leży w kilku miejscach na gryfie, a sama znajomość nazwy nie mówi, po które miejsce sięgnąć.
Trzy sposoby zadania tego samego pytania
Domyślny tryb, "nuty → instrument", zapisuje dźwięk na pięciolinii, a Ty klikasz pasujący klawisz albo próg. "Instrument → nazwa" odwraca kierunek: podświetla się klawisz albo próg, a Ty wybierasz jego nazwę spośród czterech opcji. "Nazwa → instrument" pokazuje samą nazwę jako tekst, a Ty klikasz ją na klawiaturze albo gryfie. Ta sama umiejętność, trzy różne pytania, a przełączanie się między nimi nie pozwala po prostu zapamiętać, który przycisk kliknąłeś ostatnio, zamiast faktycznie czytać dźwięk.
Warto zauważyć, że w obu trybach bez pięciolinii ("instrument → nazwa" i "nazwa → instrument") rząd ustawień się kurczy. Klucz, tonacja i linie dodane dotyczą tylko czytania z pięciolinii, więc znikają, a zostają znaki przygodne, tryb i instrument.
Druga powierzchnia: dlaczego jeden dźwięk to nie jedno miejsce na gitarze
To jest funkcja, dzięki której to narzędzie jest czymś więcej niż zwykłymi fiszkami. Zostań w trybie "nuty → instrument" z wybranym pianinem, a pod klawiaturą znajdziesz zwijaną kartę "Druga powierzchnia" z etykietą "Gitara · EADGHE". Karta jest domyślnie rozwinięta (przycisk "Zwiń" ją chowa) i pokazuje ten sam dźwięk na pełnym gryfie z 12 progami, z każdą pasującą pozycją zaznaczoną i klikalną, plus przycisk "Zagraj każdą pozycję", który odtwarza je wszystkie po kolei.
Dźwięk przeczytany z klucza basowego może na przykład leżeć na 3. progu struny A i 8. progu struny E, obie pozycje zaznaczone i klikalne. To jest właśnie realna przepaść między czytaniem a graniem: potrafisz nazwać dźwięk od razu, a i tak musisz go szukać na gryfie, bo gitara nie działa na zasadzie jeden-dźwięk-jedno-miejsce, tak jak pianino. Druga powierzchnia zamienia to szukanie w coś, co widzisz i słyszysz od razu, w powiązaniu z dźwiękiem, który właśnie przeczytałeś.
Albo ćwicz gryf bezpośrednio
Przełącz główny instrument na gitarę, a sama powierzchnia odpowiedzi staje się gryfem: 12 progów, 6 strun w standardowym stroju EADGHE, klikasz dowolny próg z właściwą klasą wysokości. Dopasowanie działa po klasie wysokości, nie po konkretnej strunie czy oktawie, więc jeśli pytanie dotyczy dźwięku E, liczy się kliknięcie pustej struny E, 12. progu na strunie E i 9. progu na strunie G.
Podkręcanie trudności, gdy białe klawisze robią się za łatwe
Przy pianinie cztery opcje klucza (wiolinowy, basowy, "wielka pięciolinia", altowy) zmieniają zakres losowanych dźwięków i sposób ich zapisu. Przy gitarze pytania obejmują cały gryf, a klucz zmienia tylko zapis, więc linie dodane pojawią się nawet przy ustawieniu 0. Jedna rzecz warta wiedzy: "wielka pięciolinia" nadal rysuje pojedynczą pięciolinię wiolinową, bo pytanie zawsze pokazuje tylko jeden dźwięk naraz. Nie oczekuj więc prawdziwej pary basowo-wiolinowej. Osiem tonacji od C-dur po cztery krzyżyki i trzy bemole zmienia zapis klucza na pięciolinii (nie to, który dźwięk zostanie wylosowany, tylko sposób jego zapisania). Linie dodane rozszerzają zakres o ±1 albo ±2 poza samą pięciolinią, a ustawienie "Znaki przygodne: tak" dodaje do puli czarne klawisze, zawsze zapisane z krzyżykiem (Cis, Dis, Fis, Gis, Ais), gdy białe dźwięki przestają być wyzwaniem.
Liczy postępy bez konta
Seria i skuteczność aktualizują się na bieżąco i zostają w przeglądarce między wizytami, bez logowania i bez limitu Pro. Pasek ostatnich 14 odpowiedzi znika, gdy opuścisz stronę. Każda odpowiedź trafia też do tego samego dziennika ćwiczeń co "Rozpoznawanie dźwięków" w kształceniu słuchu, więc liczy się do XP, serii i mapy mistrzostwa na pulpicie. Po poprawnej odpowiedzi kolejne pytanie pojawia się po niecałej sekundzie. Po błędnej poprawna odpowiedź zostaje na ekranie przez dwie sekundy, więc zdążysz zauważyć pomyłkę, a "Następne pytanie" (albo Enter) pozwala nie czekać.
Jeśli czytanie nut i szukanie ich na instrumencie zawsze wydawały się osobnymi zadaniami, Trenażer nut ma tę przepaść zamknąć wprost, zamiast ćwiczyć każdą połówkę osobno.
