Automat perkusyjny brzmi skomplikowanie, dopóki się na niego nie spojrzy. Beat machine to sekwencer krokowy: osiem rzędów, domyślnie szesnaście kroków w rzędzie, a każdy krok jest albo ciszą, albo uderzeniem. Kliknij kilka właściwych kroków i pętla gra sama siebie, w dowolnym tempie, tak długo, jak ją zostawisz. O to właśnie chodzi w tym artykule: jak zaprogramować bit, który warto zachować, a nie tylko sprawdzić, że siatka działa.
Siatka to cały pomysł
Po wejściu na stronę osiem głosów już czeka: stopa, werbel, klaśnięcie, hi-hat, otwarty hat, tom, obręcz i ride, po jednym rzędzie na każdy. Szesnaście kolumn biegnie od lewej do prawej przez jeden takt, a krok pierwszy, najbardziej po lewej, to miejsce, gdzie w każdym rzędzie ląduje „raz" taktu. Kliknij pusty krok, żeby postawić uderzenie, przeciągnij po rzędzie, żeby postawić kilka naraz, a numery nad siatką pokazują, gdzie zaczyna się każda miara.
Liczba kroków nie jest sztywno ustawiona na szesnaście. Przyciski nad siatką przełączają pattern na 24, 32 albo 64 kroki, czyli półtora taktu, dwa takty albo cztery takty tej samej szesnastkowej siatki, co przydaje się, kiedy pattern potrzebuje przejścia albo werbla na końcu, a nie tylko jednej pętli.
Podstawowy rock: pierwszy pattern, który warto zachować
Najszybsza droga do prawdziwego groove'u to wbudowany preset „Podstawowy rock", czyli dokładnie to, po co sięgnąłby perkusista rockowy bez zastanowienia: stopa na 1 i 3, werbel na 2 i 4, hi-hat w równych ósemkach pod spodem. Otwórz Presety, wybierz Podstawowy rock z grupy Na start, a wczyta się prosto do patternu, na którym akurat jesteś. To krok 1 i 9 dla stopy, 5 i 13 dla werbla, i hi-hat zapalający się co drugi krok.
To mały pattern, cztery uderzenia stopy i werbla razem i osiem hi-hatów, a jednocześnie to prawie wszystko, co sprawia, że bit brzmi jak bit: stopa, która gdzieś ląduje, werbel, który jej odpowiada, i coś szybszego pod spodem, trzymające puls razem.
Ten sam pattern, inny zestaw
Menu Zestaw podmienia od razu wszystkie brzmienia w rzędach, bez ruszania choćby jednego kroku. TR-808, TR-909, Acoustic, Lo-Fi, Trap, Electro i Percussion dają razem dziewięćdziesiąt jeden syntezowanych brzmień, a przełączenie z Acoustic na TR-909 zmienia ten sam rockowy pattern w brzmienie zupełnie innego gatunku, podczas gdy każde uderzenie zostaje dokładnie tam, gdzie je postawiono. To najszybszy sposób, żeby usłyszeć, czy groove brzmi lepiej sucho i akustycznie, czy jako klasyk automatu perkusyjnego.
Presety to punkt startowy, nie cel
Za grupą Na start czeka jeszcze siedem: House i techno, Hip-hop i trap, Breaki i DnB, Rock, pop i funk, Latin i świat, Triole i metra nieparzyste oraz Długie formy (32/64) na frazy 32- i 64-krokowe. Razem ponad pięćdziesiąt presetów, od four on the floor przez rytm na ride'zie w jazzowym swingu po czterotaktową frazę trapową z przejściem na końcu, a każdy ustawia własne tempo, swing i zestaw razem z patternem. Wczytanie presetu to nie koniec roboty, to dopiero początek edycji: wycisz ścieżkę, żeby usłyszeć, co niesie groove, przesuń jedno uderzenie o krok dalej albo ściągnij siłę hi-hatu na offbeatach, aż przestanie brzmieć jak wystukane przez maszynę.
Swing, akcenty i różnica między płaskim a ludzkim
Każdy krok niesie swoją dynamikę, a nie tylko stan włączony albo wyłączony, i właśnie tam pattern przestaje brzmieć jak wystukany. Shift-klik na kroku daje pełny akcent, alt-klik cichą nutę duchową, a przeciąganie po pasie Dynamika pod siatką kształtuje ręcznie serię uderzeń wybranego głosu, bo wysokość słupka to siła uderzenia. Swing opóźnia co drugą szesnastkę, od równej siatki przy 0%, przez feeling triolowy trochę za połową skali, do mocnego shuffle'u przy 100%, i to właśnie ten regulator najczęściej zamienia sztywny pattern hi-hatu w coś, co kołysze, zamiast tykać. Humanizacja idzie dalej i losowo rozprasza timing i dynamikę o niewielką wartość, więc czterotaktowa pętla przestaje brzmieć jak dokładnie te same cztery takty odtwarzane w kółko.
Z siatki do pliku WAV albo do DAW-a
WAV renderuje bieżący pattern dwa razy (z jednotaktowej pętli wychodzą dwa takty) z ustawieniami miksera na każdej ścieżce (głośność, panorama, strojenie i decay) już wypieczonymi w środku, gotowe do wrzucenia w looper i zagrania czegoś na wierzchu. MIDI zapisuje ten sam pattern jako nuty na mapie General MIDI, stopa na nucie 36, werbel na 38, zamknięty hat na 42, więc dowolny DAW podłoży pod to własny zestaw bez ręcznego mapowania. Oba eksporty to przyciski na pasku narzędzi, a na telefonie pozycje w menu, i żaden nie wymaga konta.
Kwadrans wystarczy na stopę, werbel, pattern hi-hatu i ustawienie swingu, które brzmi dobrze, a to już pętla warta zachowania. Stąd można pójść do perkusji i zagrać ten sam groove na żywo zamiast go programować, albo otworzyć generator podkładów i podłożyć akordy pod tamtejszy groove.
