Tonacja na nagraniu jest taka, jaką akurat miał oryginalny wokalista, nie twoja. Nic w piosence nie wymaga wersji, w której się jej nauczyłeś, a transpozytor akordów ma sekcję zbudowaną dokładnie po to: wybierz swój typ głosu, a narzędzie podpowie pięć tonacji, które zwykle pasują do takiego głosu, niezależnie od piosenki, więc zaczynasz od rozsądnego strzału, a nie od sprawdzania tonacji po kolei ze słuchu.
Krok 1: wybierz typ głosu, nie tonację
Wklej akordy, potem przewiń do „Znajdź tonację dla swojego głosu". Sześć opcji: sopran, mezzosopran, alt, tenor, baryton, bas. Wybierz jedną, a obok pojawi się rząd sugerowanych tonacji, każda jako przycisk; kliknij tonację, a cały chart transponuje się natychmiast, bez liczenia półtonów w głowie.
Sugestie nie są takie same dla każdego. Alt dostaje C, D, E, F i G; tenor A, H, C, D i E; bas schodzi do E, F, G, A i H, kwartę niżej niż tenor. Jeśli wkleisz akordy z angielskimi nazwami, jak w przykładzie na stronie, przycisk pokaże B zamiast H, a przełącznik „C Cis H" przy wyniku przestawia nazwy dźwięków na polskie. Jeśli utwór w oryginalnej tonacji leży za wysoko, samo to często wystarcza za rozwiązanie, nie dlatego, że narzędzie zna twój dokładny zakres, ale dlatego, że „alt" albo „tenor" od razu zawęża zgadywanie do właściwej okolicy, szybciej niż sprawdzanie akord po akordzie.
Krok 2: zachowaj łatwe chwyty dzięki kapodastrowi
Sugerowana tonacja czasem daje akordy niewygodne do zagrania otwartymi chwytami, zwłaszcza na gitarze. Do tego służy sekcja kapodastra: dotknij progu, a narzędzie transponuje chart w dół o tyle samo półtonów, więc grasz łatwiejsze chwyty z niższej tonacji, a kapodaster podnosi rzeczywisty dźwięk z powrotem tam, gdzie ma być. Próg 2 to w dół o dwa półtony, próg 5 o pięć; przyciski idą od 1 do 5, a potem od razu 7.
Tabela pod spodem to zwykła ściągawka w drugą stronę: pokazuje, jaki próg kapodastra podniesie dowolny otwarty akord do wyższego brzmienia, na przykład próg 2 o cały ton w górę. Razem dają ten sam efekt, co prawdziwy kapodaster w rękach gitarzysty: śpiewasz w tonacji, która pasuje, grasz chwyty, które faktycznie są wygodne.
Krok 3: ruchy, o które ludzie naprawdę pytają
Nad sekcją kapodastra są trzy skróty pod „Częste zmiany": jeden przesuwa o trzy półtony w dół dla niższego głosu albo instrumentu strojonego w Es, jak saksofon altowy, jeden o pięć w górę dla ukulele, jeden o dwa w górę dla instrumentu strojonego w B, jak trąbka czy saksofon tenorowy. Żaden nie jest egzotyczny, to trzy transpozycje, które wracają na tyle często, że wpisywanie liczby półtonów ręcznie zaczęło się nudzić.
Między selektorem głosu a tymi trzema skrótami mieści się prawie wszystko, co „zmień tonację pod mój głos" znaczy w praktyce, bez otwierania kalkulatora i liczenia progów w głowie.
Wklej piosenkę do transpozytora akordów, sprawdź typ głosu i zobacz, gdzie wyląduje. Jeśli sugerowana tonacja wymaga chwytów, których nie chcesz grać, tabela kapodastra jest tuż pod spodem.
Zdjęcie na okładce: mikrofon studyjny z filtrem pop, fot. Audio Mix House, CC BY 2.0, Wikimedia Commons, przycięte i przeskalowane.
.jpg){kind=link}