Tonacja piosenki pod twój głos: jak ją znaleźć i ćwiczyć z podkładem

Tonacja, w której nagrano piosenkę, pasowała osobie, która ją śpiewała, a niekoniecznie tobie. Jeśli nagrał ją tenor, a ty jesteś barytonem, refren ucieka ci w górę. Jeśli nagrała ją sopranistka, a ty śpiewasz altem, górne dźwięki albo nie wychodzą, albo wychodzą krzykiem. Więcej ćwiczenia tego nie naprawi. Naprawi to inna tonacja, tylko trzeba wiedzieć, o ile przesunąć piosenkę. Generator karaoke daje podkład do ćwiczeń, a na jego ekranie ćwiczeń jest panel "Twoja tonacja", który to wylicza: zestawia melodię piosenki z zakresem twojego głosu i podpowiada, o ile półtonów ją podnieść albo obniżyć.

Co decyduje, czy tonacja ci pasuje

To, że piosenka jest w G, nic nie mówi o tym, czy dasz radę ją zaśpiewać. Liczy się najniższy i najwyższy dźwięk, który musi zaśpiewać głos, i to, gdzie melodia spędza najwięcej czasu. Dwie piosenki w G mogą leżeć zupełnie inaczej: jedna siedzi w środku twojego głosu, a druga w każdym refrenie ciągnie cię na granicę.

Te dźwięki są w nagraniu, więc panel potrzebuje od ciebie tylko typu głosu. Melodię bierze z samej ścieżki wokalu.

Gdzie jest panel

Wgraj do generatora karaoke nagranie, do którego masz prawo (formularz prosi o potwierdzenie polem "Mam prawo do tego nagrania: jest moje albo mam zgodę"). Kiedy separacja się skończy, ekran ćwiczeń otworzy się sam, z utworem podzielonym na cztery ścieżki i wyciszonym wokalem.

Panel "Twoja tonacja" otwiera przycisk "Tonacja pod mój głos" pod kontrolką tonacji, a pojawia się pod sterowaniem odtwarzaniem. Jest przy każdej separacji, która ma ścieżkę wokalu.

Sterowanie odtwarzaniem z tonacją na 0 st i przyciskiem Tonacja pod mój głos, a pod nim otwarty panel Twoja tonacja: sześć typów głosu, linia wokalu zmierzona od D3 do Fis4 i trzy poziomy oryginalnego wokalu

Twój głos: sześć punktów wyjścia

Na początek jest sześć typów głosu, każdy z wygodnym zakresem: mniej więcej tym, co niewyszkolony głos danego typu śpiewa bez forsowania.

Sopran: od C4 do G5
Mezzosopran: od A3 do E5
Alt: od F3 do C5
Tenor: od C3 do G4
Baryton: od A2 do E4
Bas: od E2 do C4

C4 to środkowe C na fortepianie. Wybierz typ najbliższy twojemu i dopasuj oba końce, "Najniższy wygodny dźwięk" i "Najwyższy wygodny dźwięk". Każdy ma przyciski minus i plus, które przesuwają go o pół tonu, i przycisk, który gra ten dźwięk na fortepianie. Zagraj dźwięk i zaśpiewaj go; jeśli wychodzi ściśnięty albo z powietrzem, przesuń ten koniec o pół tonu do środka i spróbuj jeszcze raz. Panel nie pozwoli, żeby końce zbliżyły się do siebie bardziej niż na kwintę.

To, co ustawisz, zostaje w tej przeglądarce na następną piosenkę, także bez logowania: zakres należy do osoby, która śpiewa przy tym urządzeniu, więc nie trafia do konta.

Melodia zmierzona w twojej przeglądarce

Po prawej, pod "Linia wokalu", panel wypisuje najniższy i najwyższy dźwięk melodii oraz to, skąd je wziął. Jeśli serwer odczytał już melodię z wokalu po naciśnięciu "Spisz melodię" (to wymaga konta), panel korzysta z tego odczytu. Jeśli nie, słucha ścieżki wokalu w twojej przeglądarce, tym samym detektorem wysokości dźwięku, którego używa tuner na stronie, i pokazuje postęp ("Słucham ścieżki wokalu…" z procentem). Ten pomiar nie zużywa minut i nie wymaga konta.

Nie każdy dźwięk się liczy. Każdy musi brzmieć łącznie co najmniej ćwierć sekundy, licząc wszystkie miejsca, w których pojawia się w piosence, żeby wszedł do zakresu, więc oddech albo kawałek zespołu, który przesiąkł do ścieżki wokalu, nie rozciągną ci linii. A jeśli śpiewu jest mniej niż cztery sekundy, panel mówi to wprost ("W tej ścieżce wokalu nie ma śpiewu do zmierzenia"), zamiast zmyślać zakres.

Podpowiedź i skąd się bierze

Kiedy głos jest wybrany, a melodia zmierzona, panel proponuje przesunięcie. Na zrzucie linia wokalu biegnie od D3 do Fis4, a wybrany głos to baryton, od A2 do E4, więc Fis4 wystaje u góry. Podpowiedź brzmi "Obniż o 2 półtony", z G do F, a panel od razu pisze, jak to wyjdzie: "Linia wokalu będzie wtedy od C3 do E4, w twoim zakresie".

Panel Twoja tonacja z wybranym barytonem, zakresem od A2 do E4 z przyciskami do przesuwania i odsłuchu każdego końca oraz podpowiedzią Obniż o 2 półtony, z G do F, z przyciskiem Ustaw tę tonację

Zasad jest niewiele:

Jeśli oryginalna tonacja się mieści, wygrywa. Tonacja, którą już znasz, skoro ci pasuje, jest najlepszą odpowiedzią, i panel mówi to wprost: "Oryginalna tonacja pasuje do twojego głosu".
Jeśli się nie mieści, panel sprawdza tonacje, które się mieszczą, najwyżej sześć półtonów w górę albo w dół, i wybiera tę, która stawia melodię najbliżej środka twojego zakresu. Każdy półton przesunięcia liczy się na minus, bo transpozycja zabiera podkładowi trochę brzmienia. Dlatego panel nie bierze po prostu najmniejszego przesunięcia, które zostawiłoby cię na samej krawędzi górnego dźwięku, ani najbardziej wyśrodkowanego za wszelką cenę, które przesunęłoby podkład o sześć półtonów, żeby zyskać jeden.
Jeśli nie mieści się żadna, bo melodia jest szersza niż twój zakres, panel podaje najbliższą tonację i mówi, ile półtonów wychodzi poza zakres u góry albo u dołu. Półton ponad zakresem waży półtora raza tyle, co półton poniżej: niski dźwięk można zaśpiewać cicho, a wysoki albo wychodzi, albo nie.

Oktawa jest za darmo

Tenor śpiewa piosenkę sopranistki oktawę niżej, nawet się nad tym nie zastanawiając, a sopranistka robi to samo w górę z piosenką barytona. Panel to uwzględnia: zmiana oktawy nic nie kosztuje, liczy się tylko przesunięcie na kontrolce tonacji. Dlatego tej kontrolce wystarcza sześć półtonów w górę albo w dół: przy darmowej oktawie sięgają każdej z dwunastu tonacji. Ta sama piosenka i głos sopranowy dają odpowiedź, że oryginalna tonacja pasuje, tylko zaśpiewana oktawę wyżej niż w nagraniu.

Panel z wybranym sopranem i zakresem od C4 do G5: oryginalna tonacja pasuje, a linia byłaby od D4 do Fis5, oktawę wyżej niż w nagraniu

Ćwiczenie w nowej tonacji

Naciśnij "Ustaw tę tonację", a kontrolka tonacji przesunie się sama: pokaże −2 st, a obok G → F. Panel potwierdza: "Ustawione. Utwór gra teraz w tej tonacji, a niżej możesz go pobrać".

Cała piosenka gra w nowej tonacji, a każdą zmianę słychać od razu, także w połowie utworu. Zapętlony refren nadal jest dobrym początkiem, bo zwykle leży najwyżej: przeciągnij po linijce nad falami albo kliknij refren w rzędzie "Sekcje", kiedy pojawią się sekcje utworu. Przeciągnięcie po samej fali przewija utwór. Jeśli fraza dalej sprawia kłopot, zwolnij też tempo: suwak działa od 40% do 150% bez zmiany wysokości dźwięku.

Tonacja na −2 st z G → F i panel z potwierdzeniem Ustawione

Oryginalny wokal: cały, jako podpowiedź albo wyłączony

Pod podpowiedzią jest "Oryginalny wokal" z trzema poziomami. "Cały" gra go na 100%, "Cicha podpowiedź" ścisza go do 30%, a "Wyłączony" wycisza. Cicha podpowiedź przydaje się, kiedy dopiero uczysz się piosenki: melodia zostaje pod podkładem jako punkt odniesienia, ale prowadzi twój głos. A ponieważ oryginalny wokal też jest transponowany, podpowiedź śpiewa w twojej tonacji, nie w tonacji z płyty.

Panel nie ma własnej głośności: przesuwa suwak ścieżki "Wokal", dlatego ścieżki, tryb ćwiczeń i pobieranie słyszą to samo. Jeśli inna ścieżka była w trybie solo, włączenie wokalu zdejmuje to solo, bo inaczej wokalu dalej nie byłoby słychać.

Ścieżki Wokal i Bez wokalu z wybraną cichą podpowiedzią: suwak wokalu na 30%, podkład na 100%

Zabierz ją w swojej tonacji

Na karcie "Zapisz sesję" jest przycisk "Pobierz w tej tonacji". Przelicza do pliku całą piosenkę, z tempem, tonacją i wyciszeniami, które masz ustawione, więc jeśli wokal został jako cicha podpowiedź, w pliku też nią będzie. Wymaga konta, ale wystarczy darmowe: dostajesz MP3 192 kbps, a bezstratny WAV jest w Pro. Nazwa pliku mówi, co zmieniono, na przykład "Moja piosenka (-2 st, 100%).mp3", więc wersje dla różnych głosów nie pomylą się w folderze.

Karta Zapisz sesję z tonacją −2 st i przyciskiem Zaloguj się, żeby pobrać w tej tonacji, z dopiskiem, że wystarczy darmowe konto

Przy długim utworze telefonowi może zabraknąć pamięci na przeliczenie, na komputerze pójdzie pewniej.

Lead sheet w tej samej tonacji

Kiedy serwer zaznaczy już sekcje i akordy, a robi to sam po separacji, przycisk lead sheetu idzie za tonacją: pokazuje "Lead sheet w tonacji F" i wysyła akordy oraz melodię już przetransponowane. Przychodzą jako szkic, jaśniejszym tuszem, gotowe do poprawienia tam, gdzie serwer coś źle usłyszał. Osoba, która ci akompaniuje, gra wtedy w tonacji, w której ty śpiewasz, a nie w tonacji nagrania.

Kolejność, która działa

Wybierz typ głosu i sprawdź oba końce z fortepianem.
Przyjmij podpowiedź i zapętl najwyższy fragment piosenki.
Śpiewaj z cichą podpowiedzią, aż melodia usiądzie, a potem ją wyłącz.
Pobierz piosenkę w swojej tonacji, żeby ćwiczyć z dala od ekranu.

Nikt nie każe ci śpiewać w tonacji z płyty. Wgraj piosenkę, do której masz prawo, do generatora karaoke, otwórz "Tonacja pod mój głos" na ekranie ćwiczeń i pozwól panelowi podpowiedzieć, o ile ją przesunąć.

Zdjęcie na okładce: mikrofon studyjny ze słuchawkami i filtrem pop, fot. WillSpirit, domena publiczna (CC0), Wikimedia Commons, przycięte i przeskalowane.