W większości miksów bas bardziej się czuje, niż słyszy. Stopa siedzi na nim, gitary i klawisze przykrywają jego wyższe harmoniczne, a małe głośniki gubią najniższe dźwięki. Wyciąganie linii ze słuchu w takich warunkach idzie powoli. Po rozdzieleniu nagrania na ścieżki bas dostaje własny pas i dalej zostaje już tylko słuchanie go osobno, zwalnianie i sprawdzanie rąk z tabulaturą. Wszystko to robisz w narzędziu do rozdzielania ścieżek audio i na jego ekranie ćwiczeń.
Przykładem jest Mgła zespołu 3Biegun, jedno z naszych własnych nagrań.
1. Rozdziel utwór na cztery ścieżki
Do linii basu wystarczą cztery: wokal, perkusja, bas i cała reszta razem jako „inne”. Separator startuje właśnie od czterech, a sześć przydaje się dopiero wtedy, gdy chcesz mieć też osobno gitarę i pianino. Wgraj plik (MP3, WAV, FLAC, M4A albo OGG, do 64 MB; do 7 minut bez konta, do 10 z darmowym kontem) i daj mu od jednej do trzech minut.
2. Posłuchaj basu solo, potem go wycisz
Kiedy separacja się skończy, ekran ćwiczeń otworzy się sam, bez zakładania konta. Daje każdej ścieżce pas z przyciskami M (wyciszenie) i S (solo). Najpierw włącz solo na basie i przesłuchaj linię kilka razy bez niczego innego. Kiedy łapiesz jej kształt, wyłącz solo i wycisz bas. Pas zszarzeje z dopiskiem „wyciszone, grasz to sam”, perkusja i reszta grają dalej, a jedynym basem zostajesz ty.
3. Zwolnij, takt po takcie
Suwak tempa chodzi od 40% do 150% i nie rusza wysokości dźwięku, więc linia na 50% wciąż brzmi w tonacji utworu. Przeciągnij po linijce czasu nad pasami, żeby zapętlić takt, na którym się wykładasz (przeciągnięcie po samej fali tylko przewija utwór), albo naciśnij „Zapętl”, a zapętli się fragment pod kursorem. Ustaw też odliczanie na takt, dwa albo cztery, żeby wejść na raz. Pętlę, do której wrócisz, zapiszesz pod nazwą. Podciągnij ją do 75, potem do 100, zanim pójdziesz dalej.
4. Odczytaj tabulaturę i sprawdź ją uchem
Naciśnij „Ćwicz” nad pasami. Pod nimi pojawią się akordy utworu jako chwyty na gitarę albo pianino, a kiedy serwer odczyta już ścieżkę basu, także pasek „Tabulatura basu” z linią zapisaną jako tabulatura i podpisem „Odczytana ze ścieżki basu. Stuknij w tabulaturę, żeby tam przeskoczyć.” Serwer robi to sam, minutę albo dwie po separacji. Wzdłuż paska biegnie kursor odtwarzania, a zagrane już dźwięki przygasają.
Pasek sam wybiera cztery albo pięć strun. Składa tabulaturę do czterech, chyba że co najmniej trzy dźwięki schodzą poniżej niskiego E, a przełącznik 4 | 5 w rogu pozwala to zmienić. Mgła otworzyła się na pięciu. Kiedy przesuniesz tonację utworu, progi przesuwają się razem z nią, a pasek pisze, o ile.
Traktuj tabulaturę jak pierwszy szkic. Powstaje z wykrywania wysokości dźwięku na rozdzielonej ścieżce, więc dźwięk przykryty stopą potrafi zniknąć, a inny wylądować oktawę obok. Graj ją razem z basem na solo. Tam, gdzie twój dźwięk i nagranie się nie zgadzają, rację ma nagranie.
5. Zachowaj to
Opcje lead sheetu na ekranie ćwiczeń potrafią dodać linię basu na pięciolinii w kluczu basowym, odczytaną z tej samej ścieżki, pod akordami. „Zapisz sesję” zapamiętuje tempo, tonację, wyciszenia, pętle i notatkę, więc jutro otworzysz utwór dokładnie tam, gdzie skończyłeś. Bez konta sesja zostaje na tym urządzeniu, konto dokłada chmurę.
Wybierz utwór, który naprawdę zagrasz, rozdziel go na cztery ścieżki w narzędziu do rozdzielania ścieżek audio i naucz się linii na 75%, zanim spróbujesz w pełnym tempie.
